{"id":4382,"date":"2015-09-05T17:02:13","date_gmt":"2015-09-05T15:02:13","guid":{"rendered":"https:\/\/sbunker.org\/?p=4382"},"modified":"2024-12-19T17:05:21","modified_gmt":"2024-12-19T15:05:21","slug":"letra-e-nje-te-panjohure","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sbunker.org\/en\/kritike\/letra-e-nje-te-panjohure\/","title":{"rendered":"Letra e nj\u00eb t\u00eb Panjohure"},"content":{"rendered":"<div class=\"news-up\">\n<p><span style=\"font-size: 16px;\">T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb sadopak kan\u00eb lexuar rreth krijimtaris\u00eb s\u00eb shkrimtarit t\u00eb madh austriak, Stefan Cvajg, duke p\u00ebrfshir\u00eb tregimet e tij, romanet (ani pse dy nga tre romanet i kan\u00eb ngelur t\u00eb pap\u00ebrfunduara), let\u00ebr-k\u00ebmbimet (t\u00eb cilat mendohen t\u00eb jen\u00eb nj\u00ebzet deri n\u00eb tridhjet\u00eb mij\u00eb) dhe biografit\u00eb q\u00eb ka shkruar p\u00ebr shkrimtar\u00eb, filozof\u00eb e poet\u00eb t\u00eb ndrysh\u00ebm, nuk kan\u00eb sesi t\u00eb mos magjeps\u00ebn nga fuqia e pap\u00ebrshkrueshme dhe e pap\u00ebrs\u00ebritshme e gjenialitetit t\u00eb tij krijonj\u00ebs. Duke e pasur t\u00eb pamundur t\u00eb analizoj n\u00eb t\u00ebr\u00ebsi krijimtarin\u00eb e tij, sidoqoft\u00eb, m\u00eb duhet t\u00eb fokusoj v\u00ebmendjen sall tek nj\u00eb novel\u00eb, e cila, po t\u00eb ndjehet m\u00eb t\u00ebr\u00eb qenien, t\u00eb rr\u00ebmben pashmangsh\u00ebm n\u00eb kompleksitetet e pazgjidhshme t\u00eb dashuris\u00eb.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<div class=\"news-down\">\n<div class=\"news-left\">\n<p>\u201cLetra e nj\u00eb t\u00eb Panjohure,\u201d e till\u00eb quhet novela.<\/p>\n<p>N\u00eb k\u00ebt\u00eb novel\u00eb, sic do t\u00eb shohim m\u00eb posht\u00eb, Cvajgu rreket t\u00eb tregoj\u00eb jo vet\u00ebm magjin\u00eb e pashpjegueshme t\u00eb dashuris\u00eb, t\u00eb p\u00ebrshquar n\u00ebp\u00ebrmjet p\u00ebrjetimeve t\u00eb nj\u00eb vajze q\u00eb beson verb\u00ebrisht n\u00eb forc\u00ebn e dashuris\u00eb, por edhe edhe t\u00eb p\u00ebrbuz\u00eb koncepsionin cinik mbi dashurin\u00eb, t\u00eb mish\u00ebruar nga romancieri i njohur R..<\/p>\n<p>Cvajgu ka zgjedhur, besoj, figur\u00ebn e romancierit p\u00ebr t\u00eb treguar se, ndon\u00ebse shkrimtar\u00ebt e lart\u00ebsojn\u00eb konceptin e dashuris\u00eb, jan\u00eb vet\u00eb ata q\u00eb s\u2019i besojn\u00eb nj\u00eb p\u00ebrjetimi t\u00eb till\u00eb. P\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr, dhe po t\u00eb b\u00ebjm\u00eb nj\u00eb interpretim paksa arbitrar, Cvajgu d\u00ebshiron t\u00eb demonstroj\u00eb se kur \u00ebsht\u00eb n\u00eb pyetje dashuria, shkrimtari rezulton t\u00eb jet\u00eb po aq shtiracak sa edhe poeti i Pessoas.<\/p>\n<p>Novela fillon pik\u00ebrisht me romancierin, i cili me t\u2019u kthyer n\u00eb banes\u00ebn e vet (prej nj\u00eb udh\u00ebtimi q\u00eb kishte pasur larg Vjen\u00ebs) nxjerr\u00eb letr\u00ebn e t\u00eb Panjohur\u00ebs, nj\u00ebra nga letrat m\u00eb t\u00eb \u00e7uditshme dhe m\u00eb trondit\u00ebse q\u00eb kishte pranuar deri at\u00ebher\u00eb.<\/p>\n<p>\u201cTy q\u00eb s\u2019m\u00eb ke njohur kurr\u00eb.\u201d Ja, n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb i drejtohet letra. Dhe e Panjohura\u2014pa em\u00ebr, pa mbiem\u00ebr, pa adres\u00eb, pa asgj\u00eb, fillon rr\u00ebfimin e vet:<\/p>\n<p>Djali m\u00eb vdiq dje. Kam luftuar tre dit\u00eb e tre net me vdekjen p\u00ebr k\u00ebt\u00eb f\u00ebmij\u00eb t\u00eb vog\u00ebl e t\u00eb brisht\u00eb. I kam ndenjur te koka dyzet or\u00eb rresht, nd\u00ebrkoh\u00eb gripi dhe ethet po ia sfilitnin trupin e gjor\u00eb e t\u00eb vock\u00ebl\u2026dhe erdhi vdekja dhe e mori n\u00eb kthetrat e saj.<\/p>\n<p>I trallisur n\u00eb nj\u00eb gjendje ang\u00ebshtie t\u00eb pap\u00ebrcaktueshme, romancieri do t\u00eb vazhdoj\u00eb leximin e letr\u00ebs me shpres\u00ebn se do t\u00eb kuptoj\u00eb m\u00eb shum\u00eb rreth asaj q\u00eb e mundon t\u00eb Panjohur\u00ebn. \u201cE di, e di,\u201d i thot\u00eb ajo, \u201cdjali m\u00eb vdiq dje. Tani t\u00eb kam vet\u00ebm Ty, q\u00eb luan me jet\u00ebn dhe q\u00eb nuk dyshon p\u00ebr ekzistenc\u00ebn time. Vet\u00ebm ty, q\u00eb s\u2019m\u00eb ke njohur kurr\u00eb dhe t\u00eb cilin e kam dashur gjithmon\u00eb.\u201d<\/p>\n<p>Se \u00e7\u2019kishte t\u00eb b\u00ebnte romancieri me gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb rr\u00ebfim, p\u00ebrfshir\u00eb edhe vet\u00eb djalin e saj, k\u00ebt\u00eb gj\u00eb do ta kuptoj\u00eb sall m\u00eb von\u00eb. \u201cTi do ta njoh\u00ebsh t\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn time,\u201d i premton ajo, \u201cq\u00eb t\u00eb p\u00ebrket ty, megjith\u00ebse kurr\u00eb nuk e ke njohur at\u00eb. P\u00ebr t\u00eb fsheht\u00ebn time do ta marr\u00ebsh vesh vet\u00ebm at\u00ebher\u00eb po t\u00eb vdes un\u00eb. N\u00eb qoft\u00eb se do t\u00eb rroj, do ta gris k\u00ebt\u00eb let\u00ebr dhe do t\u00eb hesht p\u00ebrs\u00ebri, si\u00e7 kam heshtur gjithmon\u00eb. Por, po ta mbash n\u00eb dor\u00eb, duhet ta dish se aty nj\u00eb grua e vdekur t\u00eb rr\u00ebfen jet\u00ebn e saj, jet\u00ebn e vet, q\u00eb ka qen\u00eb e jotja q\u00eb nga fillimi deri n\u00eb fund t\u00eb jet\u00ebs s\u00eb saj.\u201d<\/p>\n<p>K\u00ebtu q\u00ebndron, m\u00eb duket, e t\u00ebr\u00eb madh\u00ebshtia e novel\u00ebs.<\/p>\n<p>N\u00eb nj\u00ebr\u00ebn an\u00eb, let\u00ebr-shkruesja \u00ebsht\u00eb e vet\u00ebdijshme se e vetmja rrug\u00eb p\u00ebr t\u2019u ngjallur n\u00eb jet\u00ebn e romancierit, \u00ebsht\u00eb pik\u00ebrisht n\u00ebp\u00ebrmjet vdekjes s\u00eb saj, apo, si\u00e7 do ta quante Bataille, \u201c\u00e7astit asgj\u00ebsues.\u201d N\u00eb k\u00ebt\u00eb kuptim, lexuesi e v\u00ebren se derisa e Panjohura \u00ebsht\u00eb gjall\u00eb, ajo mbetet e vdekur p\u00ebr shkrimtarin. Nd\u00ebrkaq, n\u00eb \u00e7astin q\u00eb vdes ajo, ngjallet sakaq e p\u00ebrnj\u00ebher\u00ebsh p\u00ebr t\u00eb.<\/p>\n<p>Dhe, n\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr, ajo e paraqet dashurin\u00eb si esencialisht t\u00eb pakusht\u00ebzueshme\u2014si hap\u00ebsir\u00eb, si frym\u00ebmarrje q\u00eb suspendon t\u00eb gjitha kusht\u00ebzimet. E t\u00ebra \u00e7far\u00eb ajo i k\u00ebrkon romancierit, \u00ebsht\u00eb q\u00eb ai thjesht ta besoj\u00eb rr\u00ebfimin e saj. Si\u00e7 e thot\u00eb bukur:<\/p>\n<p>Mos ki frik\u00eb nga fjal\u00ebt e mia, gruaja e vdekur nuk t\u00eb k\u00ebrkon asgj\u00eb, as dashuri, as p\u00ebrd\u00ebllim, as ngush\u00ebllim. Vet\u00ebm nj\u00eb gj\u00eb dua nga ty, q\u00eb t\u2019i besosh gjith\u00e7kaje. Besoji t\u00eb gjitha, vet\u00ebm p\u00ebr k\u00ebt\u00eb gj\u00eb t\u00eb lutem: nuk t\u00eb g\u00ebnjen njeri n\u00eb \u00e7astet e vdekjes s\u00eb nj\u00eb f\u00ebmije t\u00eb vetme.<\/p>\n<p>Dhe pasi e siguron mir\u00eb e mir\u00eb se s\u2019do t\u00eb ndikoj\u00eb aspak n\u00eb reputacionin e tij, autorja e letr\u00ebs i shpalos\u00eb gjith\u00eb fillin e dashuris\u00eb. \u201cKur erdhe Ti,\u201d i shkruan ajo, \u201cun\u00eb isha tremb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7 dhe banoja n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn sht\u00ebpi ku banon ti tani, n\u00eb po at\u00eb sht\u00ebpi ku mban n\u00eb duar k\u00ebt\u00eb let\u00ebr\u2014k\u00ebt\u00eb dihatje t\u00eb fundit t\u00eb jet\u00ebs sime. Un\u00eb banoja n\u00eb po at\u00eb shkall\u00eb, mu p\u00ebrball\u00eb der\u00ebs s\u00eb sht\u00ebpis\u00eb t\u00ebnde. Ti, sigurisht, nuk na mban mend: t\u00eb ven\u00eb e thjesht\u00eb t\u00eb nj\u00eb n\u00ebpun\u00ebsi (ajo gjithmon\u00eb ishte e veshur n\u00eb zi) dhe djaloshin thatanik \u2013 ne nuk ndiheshim fare, t\u00eb mbyllur n\u00eb ekzistenc\u00ebn ton\u00eb t\u00eb mjer\u00eb mikroborgjeze. Ti, ndoshta, s\u2019e ke d\u00ebgjuar kurr\u00eb emrin ton\u00eb, se nuk e mbanim emrin te dera e sht\u00ebpis\u00eb. Askush nuk vinte te ne, askush nuk pyeste.\u201d<\/p>\n<p>Aq larg kishte shkuar dashuria e saj p\u00ebr romancierin R., sa ajo kishte m\u00ebsuar gjith\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb, \u00e7do zakon t\u00eb tij, \u00e7do kravat\u00eb q\u00eb barte, \u00e7do kostum q\u00eb vishte. Madje, dhe at\u00eb me plot goj\u00eb, ajo i kumton edhe gj\u00ebra t\u00eb pabesueshme. \u201cKam puthur dorez\u00ebn e der\u00ebs,\u201d i thot\u00eb ajo, \u201cq\u00eb ke prekur me dor\u00eb ti, kam vjedhur nj\u00eb duq cigareje, q\u00eb ti e kishe hedhur te dera dhe q\u00eb p\u00ebr mua ishte e shenjt\u00eb, sepse e kishin prekur buz\u00ebt e tua.\u201d<\/p>\n<p>M\u00eb pas, ajo i rr\u00ebfen edhe p\u00ebr \u00e7astin e largimit nga Vjena tre vjet m\u00eb pas, pas nj\u00eb propozimi p\u00ebr martes\u00eb q\u00eb nj\u00eb pasanik i kishte b\u00ebr\u00eb n\u00ebn\u00ebs s\u00eb vet, dhe sesi zhvendosja e tyre n\u00eb Insbruk ishte shnd\u00ebrruar n\u00eb nj\u00eb ferr t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb p\u00ebr t\u00eb. Megjithat\u00eb, e Panjohura i tregon sesi thyerjen e saj shpirt\u00ebrore e kishte kompensuar me leximin e librave t\u00eb tij, me shfletimin e intervistave q\u00eb jepte p\u00ebr revistat e koh\u00ebs, dhe, mbi t\u00eb gjitha, duke g\u00ebluar kujtimet gjat\u00eb koh\u00ebs sa kishte q\u00ebndruar n\u00eb Vjen\u00eb. Dhe, pas dy vite insistimesh e p\u00ebrpjekjesh t\u00eb pareshtura, autorja e letr\u00ebs i rr\u00ebfen p\u00ebr rikthimin e vet n\u00eb Vjen\u00eb (ku do t\u00eb punonte si shit\u00ebse rrobash n\u00eb nj\u00eb dyqan t\u00eb kush\u00ebririt), dhe sesi me ardhjen e saj ajo kishte shpresuar se nj\u00eb dit\u00eb prej dit\u00ebsh do ta takoj\u00eb at\u00eb, q\u00eb ishte nj\u00ebherazi e t\u00ebr\u00eb bota e saj.<\/p>\n<p>Pes\u00eb vjet dashuri e pritje, vuajtje e dhimbje, zhg\u00ebnjime e d\u00ebshp\u00ebrime, do ta p\u00ebrshkonin qenien e t\u00eb Panjohur\u00ebs derisa m\u00eb n\u00eb fund romancieri do t\u2019i fliste nj\u00eb fjal\u00eb.<\/p>\n<p>Ajo i tregon gjith\u00e7ka rreth takimit t\u00eb tyre t\u00eb par\u00eb: sesi ajo me q\u00ebllim ishte p\u00ebrplasur me t\u00eb, sesi ai e kishte ftuar p\u00ebr dark\u00eb, dhe sesi, pa u hamendur fare, ajo e kishte pranuar ftes\u00ebn. \u201cQ\u00eb nga \u00e7asti i par\u00eb flisje aq shpenguar e miq\u00ebsor,\u201d i rikujton ajo romancierit, \u201csaq\u00eb vet\u00ebm me k\u00ebt\u00eb do t\u00eb m\u00eb n\u00ebnshtroje, n\u00eb qoft\u00eb se un\u00eb prej koh\u00ebs nuk do t\u00eb isha e jotja, me t\u00eb gjitha mendimet, me t\u00eb gjith\u00eb qenien time. Ah, ti nuk e di \u00e7far\u00eb \u00ebndrre e madhe p\u00ebrmbushej p\u00ebr mua, pa zhg\u00ebnjyer pes\u00eb vjetet e mia t\u00eb pritjes.\u201d<\/p>\n<p>P\u00ebr ta p\u00ebrshkruar gjith\u00eb situat\u00ebn, sidoqoft\u00eb, e Panjohura i tregon p\u00ebr nat\u00ebn e par\u00eb q\u00eb kishte kaluar m\u00eb t\u00eb:<\/p>\n<p>Ndenja t\u00ebr\u00eb nat\u00ebn me ty. Ti nuk e vije n\u00eb dyshim se para teje asnj\u00eb burr\u00eb nuk m\u00eb kishte prekur dhe nuk e kishte par\u00eb trupin tim. E di mund ta vije n\u00eb dyshim, i dashur \u2013 un\u00eb nuk t\u00eb b\u00ebr\u00eb asnj\u00eb rezistenc\u00eb, e mposhtja \u00e7do ngurrim qe ma jepte trupi, ve\u00e7 t\u00eb mos zbuloje t\u00eb fsheht\u00ebn e dashuris\u00eb sime ndaj teje.<\/p>\n<p>P\u00ebrve\u00e7 nat\u00ebs s\u00eb par\u00eb, ajo i tregon edhe p\u00ebr net\u00ebt e tjera q\u00eb kishin kaluar s\u00eb bashku, gjat\u00eb t\u00eb cilave edhe do t\u00eb mbetej shtatz\u00ebn\u00eb m\u00eb t\u00eb.<\/p>\n<p>E Panjohura i rr\u00ebfen edhe premtimin q\u00eb kishte marr\u00eb, se ai s\u00ebrish do ta kontaktonte at\u00eb. \u201cTi kishe koh\u00eb q\u00eb ishe kthyer,\u201d i m\u00ebshon kok\u00ebfort\u00ebsisht kujtes\u00ebs s\u00eb romancierit, \u201ce pash\u00eb k\u00ebt\u00eb nga dritaret q\u00eb kishin drit\u00eb, por nuk m\u00eb shkrove. Nuk kam asnj\u00eb rresht t\u00eb shkruar nga ty n\u00eb k\u00ebt\u00eb or\u00eb t\u00eb fundit t\u00eb jet\u00ebs sime, asnj\u00eb rresht nga ty, t\u00eb cilit i kisha falur jet\u00ebn time. T\u00eb kam pritur me d\u00ebshp\u00ebrim. Po ti nuk m\u00eb thirre, nuk m\u00eb shkrove asnj\u00eb rresht&#8230;asnj\u00eb rresht.\u201d<\/p>\n<p>Dhe, \u00e7asti m\u00eb shp\u00ebrthyes, m\u00eb trondit\u00ebs p\u00ebr romancierin do t\u00eb jet\u00eb kur ai e lexon k\u00ebt\u00eb pjes\u00eb t\u00eb letr\u00ebs: \u201cF\u00ebmija im vdiq dje\u2014ishte dhe f\u00ebmija yt. Ishte dhe f\u00ebmija yt i dashur\u2014f\u00ebmija i nj\u00eb prej atyre tre net\u00ebve.\u201d<\/p>\n<p>Se pse nuk \u00ebsht\u00eb treguar e hapur me romancierin, si\u00e7 mund t\u00eb m\u00ebrm\u00ebris\u00eb secili syresh, ajo do ta b\u00ebj\u00eb t\u00eb ditur n\u00eb letr\u00ebn e saj:<\/p>\n<p>Nuk do t\u00eb m\u00eb besoje kurrsesi, mua nj\u00eb gruaje t\u00eb panjohur, shoqes s\u00eb rast\u00ebsishme t\u00eb tre net\u00ebve, pa kund\u00ebrshtim, q\u00eb t\u2019u dha me fjal\u00ebn t\u00ebnde t\u00eb par\u00eb, nuk do t\u00eb m\u00eb besoje, pjes\u00ebmarr\u00ebses pa em\u00ebr t\u00eb nj\u00eb takimi t\u00eb shpejt\u00eb q\u00eb t\u00eb mbeta besnike, ty \u2013 t\u00eb pabesit dhe vet\u00ebm me dyshime \u00a0do ta kishe njohur f\u00ebmij\u00ebn t\u00ebnd. Kurr\u00eb, bile, edhe sikur fjal\u00ebt e mia t\u00eb dukeshin t\u00eb v\u00ebrteta, nuk mund t\u00eb \u00e7lironin nga mendimi i fsheht\u00eb se un\u00eb mundohesha t\u00eb imponoja ty, nj\u00eb njeriu t\u00eb kamur, kujdesin p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebn e huaj&#8230; dhe pastaj un\u00eb t\u00eb njihja. T\u00eb njihja ashtu, si\u00e7 nuk e njihje vet\u00eb veten t\u00ebnde dhe e kuptoja se p\u00ebr ty q\u00eb doje vet\u00ebm gjith\u00e7ka t\u00eb shkujdesur, t\u00eb leht\u00eb, q\u00eb k\u00ebrkoje n\u00eb dashuri vet\u00ebm loj\u00ebn, do t\u00eb ishte e r\u00ebnd\u00eb t\u00eb b\u00ebheshe papritur baba, t\u00eb b\u00ebheshe befas p\u00ebrgjegj\u00ebs p\u00ebr fatin e dikujt. Ti, q\u00eb ishe m\u00ebsuar me nj\u00eb liri t\u00eb plot\u00eb, do ta ndjeje veten t\u00eb lidhur me mua.<\/p>\n<p>\u00cbsht\u00eb e habitshme, gjithsesi, p\u00ebr t\u00eb mos th\u00ebn\u00eb e pabesueshme, sesi e Panjohura zgjedh\u00eb rrug\u00ebn e vet\u00ebflijimit nga frika e nd\u00ebshkimit q\u00eb mund t\u00eb marr\u00eb si pasoj\u00eb e rr\u00ebfimit (Foucault do t\u00eb thoshte: \u201ckur njeriu rr\u00ebfen di\u00e7ka, ai domosdoshm\u00ebrish e nd\u00ebshkon vetveten\u201d).<\/p>\n<p>Dhe, teksa p\u00ebrshkruan hjekit\u00eb e mundimet e t\u00eb birit, ajo i deklaron edhe p\u00ebr at\u00eb q\u00eb do t\u00eb b\u00ebhej fati i saj m\u00eb i urryer: \u201cE shita veten,\u201d shp\u00ebrthen ajo, \u201csi m\u00ebnyr\u00eb e vetme p\u00ebr t\u00eb mbijetuar s\u00eb bashku me t\u00eb birin.\u201d<\/p>\n<p>K\u00ebt\u00eb jet\u00eb prej prostitute let\u00ebr-shkruesja do ta b\u00ebj\u00eb rrafsh dhjet\u00eb vjet.<\/p>\n<p>Dhe, pas dhjet\u00eb vjet mundimesh e vuajtjesh, si\u00e7 e b\u00ebn t\u00eb njohur n\u00eb letr\u00ebn e saj, n\u00eb nj\u00eb nga baret e nat\u00ebs ajo do ta takoj\u00eb s\u00ebrish romancierin, por p\u00ebr t\u00eb ajo tashm\u00eb s\u2019ishte ve\u00e7se nj\u00eb prostitut\u00eb q\u00eb mund t\u00eb blihej me para. \u201cNuk isha p\u00ebr ty ve\u00e7se nj\u00eb zusk\u00eb nga Tabarini,\u201d i shkruan e xhindosur ajo nga t\u00ebrbimi, \u201casgj\u00eb m\u00eb tep\u00ebr, m\u00eb pagove, m\u00eb pagove (p\u00ebr nat\u00ebn q\u00eb kaluam s\u00eb bashku). Nuk mjaftonte q\u00eb m\u00eb kishe harruar, duhej t\u00eb isha edhe e posht\u00ebruar.\u201d<\/p>\n<p>\u201cT\u00eb gjith\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit m\u00eb kan\u00eb p\u00ebrk\u00ebdhelur,\u201d vazhdon ajo, \u201ct\u00eb gjith\u00eb kan\u00eb qen\u00eb shpirtmir\u00eb ndaj meje\u2014vet\u00ebm ti, vet\u00ebm ti, ti m\u00eb ke harruar\u2014vet\u00ebm ti, vet\u00ebm ti s\u2019m\u00eb ke njohur kurr\u00eb.\u201d<\/p>\n<p>Pas gjith\u00eb k\u00ebtyre rr\u00ebfimeve, let\u00ebr-shkruesja i shkruan p\u00ebr vendimin e saj p\u00ebrfundimtar.<\/p>\n<p>\u201cPse t\u00eb mos e dua vdekjen,\u201d e pyet ajo, \u201ckur jam e vdekur p\u00ebr ty, pse t\u00eb mos iki, kur ti ike nga un\u00eb? Nuk do t\u00eb l\u00eb as portret, as ndonj\u00eb shenj\u00eb tjet\u00ebr kujtimi, si\u00e7 nuk m\u00eb le dhe ti asgj\u00eb. Kurr\u00eb, kurr\u00eb s\u2019ke p\u00ebr t\u00eb m\u00eb njohur. Ky ishte fati im n\u00eb jet\u00eb, k\u00ebshtu le t\u00eb b\u00ebhet edhe n\u00eb vdekjen time. Nuk do t\u00eb th\u00ebrras n\u00eb or\u00ebn time t\u00eb fundit, do t\u00eb largohem dhe nuk do t\u00eb marr\u00ebsh vesh as emrin tim, nuk do t\u00eb njoh\u00ebsh as fytyr\u00ebn time. Do t\u00eb vdes me leht\u00ebsi, sepse nuk e ndjen k\u00ebt\u00eb nga larg.\u201d<\/p>\n<p>E vetmja lutje q\u00eb i k\u00ebrkon \u00ebsht\u00eb q\u00eb p\u00ebr \u00e7do dit\u00eblindje t\u00eb tij, ai t\u00eb vendos\u00eb tr\u00ebndafila t\u00eb bardh\u00eb n\u00eb vazon e tij, nj\u00eb zakon q\u00eb ajo e kishte p\u00ebrs\u00ebritur m\u00eb shum\u00eb s\u00eb dhjet\u00eb vjet (pa i treguar se ishte ajo q\u00eb i d\u00ebrgonte lulet). \u201cT\u00eb lutem, b\u00ebje k\u00ebt\u00eb, i dashur&#8230; Kjo \u00ebsht\u00eb lutja ime e par\u00eb ndaj teje dhe e fundit&#8230; T\u00eb faleminderit. T\u00eb dua, t\u00eb dua&#8230; Lamtumir\u00eb,\u201d\u2014e p\u00ebrfundon letr\u00ebn e saj e Panjohura.<\/p>\n<p>Me gjith\u00eb rr\u00ebfimin e saj, kujtimet e romancierit mbesin paksa t\u00eb vag\u00eblluara. E t\u00ebra \u00e7far\u00eb ndjen, sidoqoft\u00eb, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb dridhje e \u00e7uditshme shpirt\u00ebrore, nj\u00eb kthim mbrapa n\u00eb t\u00eb kaluar\u00ebn e tij dhe nj\u00eb ndjenj\u00eb p\u00ebrd\u00ebllimi p\u00ebr t\u00eb gjitha ato q\u00eb i kishte shkaktuar t\u00eb Panjohur\u00ebs. Mbase mund t\u00eb jet\u00eb edhe p\u00ebrshtypje e gabuar, por duke qen\u00eb se let\u00ebr-shkruesja \u00ebsht\u00eb mish\u00ebrim i dashuris\u00eb, Cvajgu m\u00ebton t\u00eb tregoj\u00eb se dashuria mbetet e panjohur jo vet\u00ebm p\u00ebr romancierin R. por edhe p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb ne, t\u00eb vdekshmit e k\u00ebsaj bote.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>T\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb sadopak kan\u00eb lexuar rreth krijimtaris\u00eb s\u00eb shkrimtarit t\u00eb madh austriak, Stefan Cvajg, duke p\u00ebrfshir\u00eb tregimet e tij, romanet (ani pse dy nga tre romanet i kan\u00eb ngelur t\u00eb pap\u00ebrfunduara), let\u00ebr-k\u00ebmbimet (t\u00eb cilat mendohen t\u00eb jen\u00eb nj\u00ebzet deri n\u00eb tridhjet\u00eb mij\u00eb) dhe biografit\u00eb q\u00eb ka shkruar p\u00ebr shkrimtar\u00eb, filozof\u00eb e poet\u00eb t\u00eb [&hellip;]<\/p>","protected":false},"author":559,"featured_media":11478,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[14],"tags":[1101,2161,2162],"ppma_author":[2156],"class_list":["post-4382","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kritike","tag-letersi","tag-letra-e-nje-te-panjohure","tag-stefan-zweig"],"authors":[{"term_id":2156,"user_id":559,"is_guest":0,"slug":"armend-mazreku","display_name":"Armend Mazreku","avatar_url":{"url":"https:\/\/sbunker.org\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/avatar_user_495_1606093936-200x200-1.jpg","url2x":"https:\/\/sbunker.org\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/avatar_user_495_1606093936-200x200-1.jpg"},"user_url":"","last_name":"Mazreku","first_name":"Armend","description":""}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4382","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/559"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4382"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4382\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11479,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4382\/revisions\/11479"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11478"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4382"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4382"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4382"},{"taxonomy":"author","embeddable":true,"href":"https:\/\/sbunker.org\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ppma_author?post=4382"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}